Evrenciğim canım duy beni.

     Bu blog yazma işine gitgide alışmaya başladım. Konu bulmak biraz kasıyor ama akışına bırakacağım artık. Onunla konuşmamak sadece kavgalııyken zor ve üzücü sanırdım ama aramız iyiyken daha da betermiş. Gerçi koskoca 10.000 smsi nasıl bir gayretle bitirdiğini anlamış değilim. Yanındakilerle de mi mesaj yoluyla iletişim kuruyorsun sevgilim? Ya da bir arkadaşım vardı, ne yediğinden tut üstündeki kıyafete kadar anlatırdı. Yanındaymışım gibi hissederdim. Öylesin de haberim mi yok ? Yada bi ihtimal daha var, neysee :(

      Ben bir saatte bile özlüyorum seni. Bir de mıçmıç sevgililere çok gıcık olurdum ama tabiiki evrenin beni sevmediğini (yada çok seviyor sen olduguna göre) tahmin etmek çok zor değil. Büyük konuşmamak lazım galiba. Yok yok, Yada konuşmak lazım ki olsun.

       Sevgil evren;
     Ben böyle özlediğim insanların yanımda olmasını hiiç sevmem. Lütfen yanıma gönderme onları. Bir de beni hiç sevmesin yani, o nedir öyle her dakika aşk böceği gibi. Hiç hoşlanmam nefret ederim.
      Yanında yüzlerce güzel kız olsun, nasıl olsa benim kıskançlık gibi bi problemim yok.
       Ve son olarak bunların hepsini senin stilinde,beni çook(!) sevdigini hatırlayarak, yaparsan seviniriim.
                                                                                                  Sevgilerimlee.