Aşkın sen halii

     Dün gece tam ayrılıyorduk ya yine deli oldum resmen. Bir an cidden "yine bitiyor, bu sefer bitsin dönmicem artık.." modlarına girmeye başlamıştım bile. Ama allahtan topladık hemen.

    Sinirlenince kendisi olmuyor resmen. Benim düşünceli sevgilim gidiyor, yerine kırılır mı , üzülür mü diye düşünmeyen umursamaz biri geliyor. Muhtemelen her insan böyledir, hatta ben de böyleyimdir ama söylenenler sevdiğin kişidense çok daha üzücü oluyor.

    Biliyorum sen beni üzmek istemezsiin, ama bu kadar çok sinirlenme artık. Yada her sinirlendiğinde ayrılık konusunu açma. Sonuçlar hep aynı oluyor; Geri dönüyorsun, geri dönüyorum, ayrılıyoruz,geri dönüyorsun, ger..... :(    

     Blog yazarken kime yazdığını bilmemek de çok kötü oluyormuş. Sana yönelik yazsam okuyanlar ne oldugunu bilmiyor, takipçilere yönelik yazsam sen bildiklerini okumaktan sıkılırsın o yüzden sana göre yazıyım ben. Evet evet senle konuşuyormuş gibii.. :)

     Birde burda 70 milyonun(!)  önünde bugün Taksime gittiğimi haber vermediiğim için özür dilerim :( Sen çok düşüncelisin, hasta oldugumu bildigin için bana kızdın-haklısın da- ama sanırım ben hak etmeyecek kadar düşüncesizim.

     Bazen sana çok özeniyorum. Nasıl bu kadar düşüncelisin diye. Sabahları sırf benim için sabahın 7sinde kalkman, uyuyakaldıgımda ders çalışmadım diye uyandırman, her kötü anımda yanımda olman, anneler gününde Mert'in annesini ziyaret etmen, hatta tam şu anda iyiki varsın yazman falan... Sen olmasan napardım ben ya. Yani düşünüyorum da sürekli uyuyakalıyorum, sırf bu sebepten bile benim için uyanmayabilirsin ama yapmıyorsun. Hatta en ufak şeye kavga etmemize ragmen bunun için hiç kızmadın bana. Bir tanesin sen ya.  :)